Orhan Pamuk - Masumiyet Müzesi
Korkuluk: Tekfurun Kızı
Ben seni alamam ah Holofira
Azığım tamtakır binitim nalsız
Bir belde geçerim kalacağım yok
Dostlarım bi-vefa düşmanım yalsız
Kolum halat değil bakracımda kum
Ben seni alamam ah Holofira
Sade yoksunluktan yokluktan değil
Eline kir olsun elliüç lira
Amma ki alamam bir uzak sevi
Gelmiş de…
Gençlikte ”ahlak” denen olgunun çöküşünü görmek için muazzam bir yer burası.
”Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin / Küfre yaklaştıkça inancım artıyor”
İsmet ÖZEL
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi - 16.02.2012
Entellektüel değil ”entelektüeldir” kardeşim o.
Adım Zebercet… Zebercet. Bu otelin yöneticisiyim. 28 Kasım 1950’de doğdum yedi aylık. Annem 44 yaşındaymış o zaman, babamdan büyük. Dört kez düşük yapmış bana kadar. Sünnet olduğum yaz öldü 1960’da. İlk okul üçteydim, orta okuldan ayrıldım. Bir süre aylak dolaştım, sonra askerlik. 71’de terhis oldum. Babam bir kaç yıl önce öldü. Oteli ben yönetiyorum 80 den beri, sorumluluk isteyen bir iş. Adım Zebercet… Oysa ben sizinkini bilmiyorum, gecikmeli Ankara treniyle geldiniz üç gün önce kaydınızı yapamadım adınızı söylemediniz, döneceğinizi biliyorum gittiğiniz köyden; Hacırahmanlı’dan. Bir haftaya kadar dönerim dediniz.
Şairler babalarıyla konuşamayan insanlardır. (Hakan Arslanbenzer)
Bir kere şu konuda anlaşalım: Şairler mutsuz insanlardır. Mutlu insanlar şiir yazamaz. Yazmaya kalkarsa, ortaya Ümit Yaşar falan çıkar.
İbrahim Tenekeci - Tüfeksiz Hareketler
